Saturday, September 24, 2016

Pałac Luksemburski - Journées européennes du patrimoine 2016


Drugiego dnia Europejskich Dni Dziedzictwa Narodowego zwiedziliśmy Pałac Elizejski, za to w sobotę, pierwszego dnia, wybraliśmy się do innego pałacu, a mianowicie do Pałacu Luksemburskiego (Palais du Luxembourg).


Budynek ten znajduje się na terenie Ogrodu Luksemburskiego i od 1799 roku jest siedzibą Senatu Francji.
Jego budowa trwała od 1610 do 1630 roku.
Zaprojektowany został przez Salomona de Brosse dla Marii Medycejskiej, małżonki Henryka IV. Budowla ma trzy kondygnacje i wysoki, charakterystyczny dla epoki dach z lukarnami.


Zwiedzanie rozpoczęliśmy od przejścia przez dziedziniec (cour d'honneur), a następnie weszliśmy na pierwsze piętro, po głównych schodach (escalier d'honneur).


Przeszliśmy przez pokój królowej (chambre de la reine) i parę innych pomieszczeń, aby dojść do imponującej biblioteki.






Innym pomieszczeniem dostaliśmy się do sali obrad (salle des séances). Ozdobiona siedmioma kolumnami i według mnie przypominająca wnętrze teatru, naprawdę robi wrażenie.




Następnie przechodzi się do sali konferencyjnej (salle des conférences). Długa na 57 m, szeroka na 10,6 m i wysoka na 11 m (licząc od kopuły nawet 15 m) jest pięknym przykładem dekoracji w stylu Drugiego Cesarstwa Francuskiego (Second Empire). W sali tej, na wprost kominka znajduje się tron Napoleona I, na którym zasiadał podczas obrad Senatu.






Kolejno mijamy salon Victor Hugo i annexe de la bibliothèque




Schodzimy na parter i przechodzimy do gabinetu wiceprezydenta Senatu. 



Mijamy kilka innych sal i gabinetów,
 



a następnie wychodzimy z głównego budynku, by przejść do innego zwanego Petit Luxembourg





Tam urzęduje obecny prezydent Senatu.




Wnętrze kaplicy



Na koniec parę faktów.

Według artykułu 24 konstytucji, Parlament składa się ze Zgromadzenia Narodowego (Assemblée nationale) i Senatu.
W Senacie zasiada 348 senatorów, wybieranych na 6 lat. 
Trzeba mieć ponad 24 lata by starać się o to stanowisko.
Obrady odbywają się najczęściej we wtorki, środy i czwartki i wtedy też są otwarte dla publiczności. Osoby chętne powinny jednak odpowiednio wcześniej otrzymać zaproszenie od któregoś z senatorów, by w nich uczestniczyć.
Zwiedzanie Palais du Luxembourg jest organizowane w poniedziałki, piątki i soboty, ale tylko wtedy gdy Senat nie obraduje. Grupy mogą liczyć maksymalnie 40 osób.

W tym roku udało nam się zwiedzić Pałac Luksemburski i Pałac Elizejski. Planowaliśmy jeszcze Assemblée nationale, ale po godzinie 16 powiedziano nam, że już nie wpuszczają. 
Będzie więc okazja wybrać się tam za rok :)

Sunday, September 18, 2016

Wizyta w Pałacu Elizejskim - Journées européennes du patrimoine 2016

 

Miał być post o Rouen, Mont-Saint-Michel i Vaux-le-Vicomte, ale napiszę post o tym, w czym uczestniczyłam w ten weekend, czyli o Europejskich Dniach Dziedzictwa. 

 
Już po raz 33 w całej Francji udostępniono zamknięte na co dzień dla publiczności miejsca. Można było zobaczyć wnętrza ministerstw, ambasad, pałaców, zamków, siedzibę radia, telewizji itp. 
Wstęp do muzeów był bezpłatny w ten weekend.
Ale jak coś jest za darmo, to wiadomo, że znajdzie się wielu chętnych by z tego skorzystać.
Tak więc do tych najbardziej popularnych miejsc trzeba było odczekać w kilkugodzinnych kolejkach.


Zdjęcie powyżej - widok na pałac od strony dziedzińca, poniżej - od strony ogrodów.

My w sobotę zwiedziliśmy Senat, a w niedzielę Pałac Elizejski.
By wejść do siedziby prezydenta należało swoje odczekać, a następnie przejść dwie kontrole. Sprawdzali bardzo dokładnie, wyciągnęli mi wszystkie rzeczy z torebki, otwierali wszystkie zamki w portfelu i po raz kolejny straciłam swój antybakteryjny żel do rąk (ostatnio podczas kontroli do Fan Zone).
Bezpieczeństwo ponad wszystko.




Przejdę teraz do kilku informacji o samym miejscu.

  
Pałac Elizejski to oficjalna rezydencja prezydenta Francji oraz miejsce posiedzeń Rady Ministrów.

Z wikipedii dowiemy się, że: wszystko zaczęło się od architekta Armanda Klaudiusza Molleta, który posiadał nieruchomość i sprzedał ją w 1718 Henrykowi Ludwikowi de La Tour d’Auvergne, hrabiemu Évreux. Hôtel d'Évreux został skończony i ozdobiony w 1722 roku. W chwili śmierci hrabiego w 1753, pałac był jednym z najbardziej podziwianych w całym Paryżu i dlatego kupił go król Ludwik XV Burbon jako rezydencję dla swojej metresy Madame Pompadour.
Po jej śmierci pałac wrócił do domeny królewskiej, aż do 1773, kiedy został kupiony przez Nicolasa Beaujon, najbogatszego człowieka we Francji. W pałacu bankier trzymał prywatną kolekcję dzieł najwspanialszych malarzy.
Podczas wielkiej rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich, pałac stracił na znaczeniu i został przekształcony w magazyn mebli i drukarnię. W 1814 Rosjanie, którzy okupowali Paryż, urządzili sobie tam swoją siedzibę. Dawne znaczenie Hôtel d’Évreux odzyskał w czasie stu dni Napoleona, kiedy stał się oficjalną siedzibą władz Napoleona. Po 1816 upomniał się o niego król Ludwik XVIII Burbon. W czasie drugiej republiki pałac zmienił nazwę na Élysée National i został oficjalną rezydencją prezydenta republiki.




Jak widać wnętrza są różnorodne.





Były tylko samochody. Słynny skuter pewnie stał w garażu :)

  
 Biuro prezydenta


Miejsce skąd przemawia



Salon ambasadorów





Mi najbardziej spodobały się pięknie udekorowane stoły, zastawa i kompozycje kwiatowe.
Bogato zdobione wnętrza również przyciągały uwagę. 
Skojarzyły mi się z wieloma francuskimi chateau. 

















Czy warto jednak stać w kolejce ok 5-6 h? Na to pytanie sami sobie odpowiedzcie :)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...